از میناب تا کورینتو همدردی از فاصله ۱۴ هزار کیلومتری با ایرانیان
بلاگ سان: نام گذاری خیابانی به نام فرشتگان میناب و برگزاری مراسم یادبود 168 دانش آموز شهید در کورینتو، داستانی از همدردی مردمان دو شهر با فاصله 14 هزار کیلومتری است.
خبرگزاری مهر - گروه جامعه؛ مهدیه حسن نائینی
: در روزگاری نه چندان دور، قبل از گسترش رسانه های جمعی، رادیو، تلویزیون و اینترنت، جهان برای خیلی از مردم به محدوده شهر، روستا و سرزمین خودشان خلاصه می شد. مردمان شهرهای دور از یکدیگر، حتی اگر هزاران کیلومتر فاصله داشتند، ممکن بود سال ها زندگی کنند، بی آنکه نام شهر یکدیگر را شنیده باشند یا از شادی ها و رنج های هم مطلع شوند.
در آن روزگار، اگر فاجعه ای در شهری دوردست رخ می داد، خبر آن شاید هیچ گاه به گوش مردمان آن سوی جهان نمی رسید. رنج خانواده ای در آسیا، برای خانواده ای در آمریکای مرکزی ناشناخته می ماند؛ نه لزوماً از سر بی اعتنایی، بلکه بدین سبب ساده که راهی برای آگاهی و ارتباط وجود نداشت. اما جهان تغییر یافته است.
امروز، خبر یک حادثه می تواند در زمانی کوتاه از قاره ای به قاره دیگر برسد؛ تصویری از اشک های مادری در ایران می تواند در خانه ای در نیکاراگوئه دیده شود و نام شهر کوچک میناب در جنوب ایران، در ذهن مردمانی در آن سوی اقیانوس آرام و در قاره آمریکا جای بگیرد. نمونه ای اثرگذار از این پیوند انسانی را میتوان در داستان شهدای مدرسه شجره طبیه میناب و شهر بندری کورینتو در نیکاراگوئه دید.
چگونه نام فرشتگان میناب به خیابانی در شهری دوردست در نیکاراگوئه رسید؟
میناب؛ نامی که بواسطه حمله ددمنشانه نیروهای تروریستی آمریکا و اندوه عمیقِ ناشی از شهدای آن، در سراسر دنیا شناخته شد.
میناب، شهری در استان هرمزگان؛ شهری که برای خیلی از مردم جهان شاید تا قبل از این که هدف حمله هوایی قرار بگیرد، برای مردم جهان نامی ناآشنا بود. شهادت ۱۶۸ کودک بی گناه و غم سنگینِ مظلومیتشان، نام میناب را بعد از این جنایت تروریستی به گوش جهانیان رساند. پشت هر عدد، زندگی کوتاهی قرار داشت: دختری که می توانست سال ها درس بخواند، رؤیاهایش را دنبال کند، برای خانواده اش شادی بیاورد و آینده ای بسازد که دیگر هیچ گاه فرصت تجربه کردنش را نخواهد داشت.
اما اندوه میناب در مرزهای جغرافیایی ایران باقی نماند. تصاویر، گزارش ها و بازتاب های رسانه ای این فاجعه، آنرا به آگاهی مردمانی رساند که شاید قبل از آن، حتی نمی دانستند میناب کجای نقشه جهان قرار دارد.
کورینتو؛ شهری دوردست که نام میناب را به یاد سپرد
در ساحل اقیانوس آرام نیکاراگوئه، شهر بندری کورینتو قرار دارد؛ شهری که فاصله مستقیم آن تا میناب حدود ۱۴ هزار کیلومتر است. دو شهر در دو سوی جهان قرار گرفته اند، با زبان ها، فرهنگ ها و تاریخ های متفاوت. در عین حال، نام میناب در شهر کورینتو تنها یک نام جغرافیایی نبود.
شهرداری کورینتو خیابانی را به یاد خردسالان شهید و جان باخته مدرسه شجره طیبه میناب، «خیابان فرشتگان میناب» نام گذاری کرد. Calle ANGELS De MINAB این اقدام در چهارچوب ابراز انسجام با خانواده های قربانیان انجام شد. بدین ترتیب، نام شهری در جنوب ایران در بخشی از یک شهر آمریکای مرکزی ماندگار شد؛ شهری که مردمانش هزاران کیلومتر با خانواده های داغدار میناب فاصله دارند، اما تصمیم گرفتند یاد خردسالان آن شهر را در فضای عمومی خود زنده نگه دارند.
از ناآگاهی جغرافیایی تا آگاهی انسانی
اهمیت این رویداد تنها در نام گذاری یک خیابان نیست؛ اهمیت آن در مسیری است که خبر، تصویر و همدلی طی کرده اند. میتوان تصور کرد که در روزگاری که رسانه های فراگیر وجود نداشتند، خیلی از ساکنان کورینتو شاید هیچ گاه نام میناب را نمی شنیدند.
اما رسانه های امروز، با همه نقصان ها و محدودیت هایشان، امکان دیگری فراهم نموده اند: انسان ها می توانند از رنج کسانی مطلع شوند که نه هم زبانشان هستند، نه هم وطنشان و نه حتی هم قاره ای شان. البته رسانه به تنهایی همدلی نمی آفریند؛ خبر باید به دل انسان ها راه پیدا کند و آگاهی باید به تصمیم و عمل تبدیل گردد. آن چه در کورینتو رخ داد، نمونه ای از همین گذار است: از شنیدن یک خبر، به یادسپردن قربانیان و نام نویسی آنان در فضای شهر.
خیابانی که از یک مرز جغرافیایی فراتر می رود
نام «فرشتگان میناب» بر یک خیابان، در ظاهر چند واژه روی یک تابلو است؛ اما معنای نمادین آن خیلی فراتر از تابلو و نام گذاری است. این نام می تواند برای رهگذری که از تاریخ آن خبر ندارد، پرسشی ایجاد کند: میناب کجاست؟ این فرشتگان چه کسانی بودند؟ چرا نام خردسالان شهری در ایران باید بر خیابانی در نیکاراگوئه قرار بگیرد؟ هر بار که چنین پرسشی مطرح شود و داستان آن خردسالان روایت شود، حافظه یک فاجعه از فراموشی فاصله می گیرد.
نام گذاری خیابان، البته نمی تواند جای خالی خردسالان را برای خانواده هایشان پر کند و به تنهایی پاسخ گوی همه پرسش های در ارتباط با این حمله نیست. اما می تواند یادآور این اصل باشد که جان کودکان، فارغ از ملیت و زبان و محل زندگی شان، پرارزش است و رنج خانواده های داغدار نباید فقط به سبب دوری جغرافیایی نادیده گرفته شود.
داستان میناب و کورینتو، داستان دو شهر با فاصله ای عظیم است؛ اما با این وجود، داستان کوچک شدن فاصله انسانی میان مردمان جهان است. فناوری ارتباطات می تواند اخبار جنگ، خشونت و ویرانی را به سراسر دنیا ببرد؛ اما ارزش آن زمانی آشکارتر می شود که همین آگاهی، به یادآوری، همدردی و اقدامی انسانی منجر شود. میناب و کورینتو بر روی نقشه، دو نقطه خیلی دور از هم اند؛ اما خیابانی به نام «فرشتگان میناب» این دو شهر را در حافظه ای مشترک به یکدیگر پیوند میدهد.
از نام یک خیابان تا مراسم همدردی؛ کورینتو در سوگ فرشتگان میناب
همدلی کورینتو با میناب، تنها به نام گذاری یک خیابان محدود نشد. در ادامه این یادبود، بوستان بندرعباس در شهر کورینتو میزبان مراسم بزرگداشت ۱۶۸ دانش آموز شهید مدرسه شجره طیبه میناب شد؛ مراسمی که با حضور مقام های نیکاراگوئه، رامین زارع سفیر جمهوری اسلامی ایران و جمعی از دانش آموزان این کشور انجام شد تا نام و یاد کودکانی که زندگی شان در مدرسه پایان یافت، در شهری هزاران کیلومتر دورتر از زادگاهشان گرامی داشته شود.
اما شاید گویاترین تصویر این مراسم، نه در سخنرانی ها، بلکه در لحظه پایانی آن شکل گرفت؛ زمانیکه شرکت کنندگان با شاخه های گل به محل یادبود شهدای مدرسه شجره طیبه میناب رفتند و به جان باختگان این حادثه ادای احترام کردند. گل هایی که در خاک شهری دوردست نهاده شدند، نمی توانستند جای خالی آن خردسالان را پر کنند یا اندوه خانواده هایشان را از میان ببرند؛ اما نشانه ای بودند از این که رنج آنان، از مرزهای ایران عبور کرده و به حافظه مردمانی دیگر راه یافته است.
در کورینتو، نام «فرشتگان میناب» حال تنها بر یک خیابان دیده نمی شود؛ این نام در آیینی نیز تکرار شده است که کودکان، مقام های محلی و نمایندگان دو کشور را گرد هم آورد. فاصله ۱۴ هزار کیلومتری میان دو شهر بازهم بر نقشه باقی است، اما خیابانی به نام فرشتگان میناب، سخنانی در ستایش همدردی و شاخه های گلی که بر مزار یادبود نهاده شدند، روایت دیگری از این فاصله ساخته اند؛ روایتی که نشان داده است گاهی نام یک شهر، از جغرافیا فراتر می رود و به آدرس برای به یاد آوردن رنج انسان ها تبدیل می شود.
منبع: بلاگ سان
این پست بلاگ سان را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین پستهای مرتبط
نظرات کاربران بلاگ سان در مورد این مطلب